Wonen en werken in ons huis

Toen ik op een dinsdagmiddag na een vergadering thuis kwam en mijn mailbox opende, zag ik daarin een mail van een journalist van het Dagblad van het Noorden. Ze schreef:

“Ik heb als tip jouw naam en website doorgekregen. Ik hoorde dat jij een bijzonder huis hebt in Vries. Ik zie daar op je website ook al iets van terug, in het Bakhuys. 

Ik vroeg me daarom af of je het leuk vindt als ik eens samen met een fotograaf een kijkje kom nemen. Een woonreportage duurt zo’n twee uur: eerst kom ik zelf het interview doen en na een uur komt ook de fotograaf om foto’s te maken.

Graag hoor ik van je of je er iets voor voelt. Als je nog verdere vragen hebt, mag je altijd even mailen of bellen.”

Nou is de woonbijlage op zaterdag altijd het eerste waar ik naar kijk, dus mailde ik haar terug: “Ja leuk!”

Zo kwam het dat een paar weken daarna deze journalist bij mij aan de keukentafel zat en er een fotograaf foto’s kwam maken. Ik vertelde over ons huis en hoe onze kinderen daar zijn opgegroeid en wat een fijne plek het is en altijd is geweest. De journalist schreef en de fotograaf ging het hele huis door om foto’s te maken.

Het verhaal van de journalist mocht ik lezen voordat het werd geplaatst, maar de foto’s zag ik niet. Behalve de foto’s waar ik zelf op stond, had ik geen idee wat er allemaal was gefotografeerd.

Zoals dat bij mij wel vaker gaat als ik iets organiseer of ‘in the picture’ kom te staan: in het begin ben ik heel enthousiast, maar naarmate de dag dichterbij komt krijg ik toch de ‘bibbers’. Zo ook nu: Was het verhaal wel leuk om te lezen? Hoe waren de foto’s? Stond ik er zelf een beetje leuk op……..?

Op die zaterdagochtend was het eerste wat ik deed de krant uit de brievenbus halen. Spannend!! Ik zocht de woonbijlage en zag mijzelf op de voorpagina daarvan. Jeetje!

Snel bladerde ik door. Daar zag ik de foto’s en las het verhaal. Ik vond het mooi geworden en was blij met het resultaat: mooie plaatjes en een mooi verhaal.

Wel grappig om te zien, dat onze boekenkasten meerdere keren op de foto stonden. Zowel de journalist als de fotograaf waren weg van de werkkamer vol met boeken. Ik kan me dat wel voorstellen. Zelf hou ik ook ontzettend van lezen en dan voelt zo’n kamer toch ook een beetje alsof je als kind in een snoepwinkel staat.

Ons huis is een prachtige plek. Waar we graag en veel met ons gezin, familie en vrienden aan de keukentafel zitten. Met de hond aan onze voeten en de poes op de bank. Met een tuin waar appelbomen en perenbomen staan en waar we kruiden, aardbeien en groente kweken. Met een enorme kastanjeboom voor de deur. Waar we ‘s ochtends worden gewekt door het gekraai van onze eigen haan. En de kippen ons iedere dag verse eieren geven.

Het is de plek waar onze jongens zijn opgegroeid en nog steeds graag ‘thuisthuis’ komen.

In mijn praktijk Het Bakhuys heb ik geprobeerd dezelfde sfeer te creëren. Daar begeleid ik vrouwen die graag het leven willen leiden wat bij hun past. Die weten dat er meer is, dat ze meer kunnen en dat willen uitzoeken op een veilige sfeervolle plek.

“Het voelt altijd veilig en vertrouwd bij jou in Het Bakhuys” schreef iemand mij laatst. En dat is precies zoals ik het graag wil. Een plek om te groeien en jezelf te mogen zijn, in een veilige, vertrouwde omgeving.

Naast individuele coaching, begeleid ik ook regelmatig groepen. In dat geval gebruik ik de keuken en werkkamer van ons huis als extra ruimte.

Wonen en werken, we doen het met heel veel plezier op deze plek. In dit huis!

 

Klik op de link hieronder om de tekst van het krantenartikel te lezen.

 Wonen en Co 

Tekst Miranda ten Wolde

Foto’s Corné Sparidaens

Ontvang het gratis Inspiratiemagazine Happy
Like Het Bakhuys!
Contact

Het Bakhuys

Oude Asserstraat 23
9481 BK Vries

Tel 06 43 53 84 11

Mail info@het-bakhuys.nl

Visit Us On FacebookVisit Us On Linkedin